Kadrajımda

Gece patikası. Akıntı. Rüzgârın ve suyun yüzyıllarca oyduğu kayalar. Hurda dişlilerden yapılmış bir at heykeli. Yakından bakınca her parçanın başka bir makineden geldiğini görüyorsunuz. Merdivenler ve gökyüzü. Apartmanların arasında bir uçak izi. Tepelerin arasında bir göl, masmavi bir gün. Kanalda gün batımı; uzakta iki minare. Renkli merdiven. Minare ve revak. Koyda gün batımı, demirli tekneler. Kafenin önünde oturan bir kedi. Bizden bir şey istemiyordu, sadece manzarayı izliyordu. Yolda, karlı bir dağ. Çay. Mola. Köprünün üstünde gün batarken bulutlar alçalmış; su da gökyüzünü taklit ediyor. Karla karışık toprak. Galata Kulesi. Gri bir günde Boğaz. Uzakta köprü, önümüzde bitmeyen dalgalar. Köpekbalığı ağızlı emekli bir savaş uçağı. Otoyoldan bembeyaz bir ufuk. Eğik ağaç. Bulut dokusu. Mola: depo dolu, yol uzun. Yol kenarında gökyüzü. Son durağa yakın, boş bir otobüs. Yapraksız ağaç ve bank. Kaldırımda bir not: “Dikkat! Bu şehir seni çok sevdi.” Bulutların arkasında güneş. Siluet. Akşamüstü. Bankın altında öğle uykusu. Köprü, sonbahar ve su. Denizden şehir, bu sefer biraz daha uzaktan. Minare ve gökdelenler. Bir direğin tepesinde duran pervaneli uçak, alacakaranlıkta. Sanki her an havalanacak.